Hæ allir

Núna erum ég og Danielle komnar til Uganda. Vid komum hingad á sunnudaginn eftir langt ferdalag. Ferdalagid byrjadi kl.5 um morguninn frá spítalanum í Nyakahanga tar sem vid tókum dahla-dahla (sem er eins og lítill sendiferdabíll med ca.sæti fyrir 12 manns en tad er yfirleitt trodid um 20 manns) tar sem fólk lá ofan hvort ødru næstum tví. Vid høfdum keypt heilt sæti undir bakpokana okkar (tar sem teir voru RISA) tannig ad vid høfdum meira pláss en adrir en samt sátum vid í kremju. Ég gat heldur ekki haldid mér vakandi og skalladi manninn fyrir framan mig ítrekad. Rétt hjá landamærunum skiptum vid yfir í leigubíl og á landamærunum nádum vid stórri rútu sem fór alla leid til Kampala, høfudborg Uganda. Vid héldum nú ad tar fengjum vid kannski almennilegt sæti, en rútan var audvitad yfirbókud tannig ad margir turftu ad standa í rútunni (í 4 tíma!). Herramennskan er samt ekki útdaud í thessum heimshluta og tveir menn budu okkur sætid sitt um leid og vid fórum af stad Thegar vid komum til Kampala vissum vid audvitad varla hvad snéri upp né nidur og aragrúi af fólki fyrir utan rútuna sem vildi "hjálpa" okkur. Vid ákvádum tó ad thiggja hjálp eins Belga sem vid høfdum kynnst í rútunni og bjó í Kampala. Vid skelltum okkur upp á litlu mótórhjóla"leigubílana" med okkar risa bakpoka og hlidartøskur og fórum á kaffihús tar sem vid gátum fengid okkur ad borda og okkar fyrsta almennilega kaffi í 2 mánudi  Vid ákvádum ad gista eina nótt í Kampala og vorum búnar ad panta okkur herbergi á hosteli rétt fyrir utan midbæinn. Hostelid reyndist vera hid huggulegasta bed&breakfast, nýopnad og vid einu gestirnir. Hjónin sem áttu hostelid vildu allt fyrir okkur gera, keyrdu okkur og sóttu í bæinn og lánudu okkur internetmodem hotelsins. Á laugardagskvøldinu ætludum vid ad finna litla pizzeríu til ad borda á og fórum á stad sem hjónin mæltu med- og tad var ekkert smá flottur stadur úti undir berum himni med sundlaug og kertaljósum. Pizzan sem vid fengum okkur var tví adeins í dýrari kantinum, (teas.kostadi jafn mikid og allaballa pizza í kbh) en vid nutum thess í botn ad borda lúxuspizzuna okkar og fengum okkur meira segja súkkuladikøku í dessert!
Á sunnudagseftirmiddeginum komum vid á spítalann í Kayungabæ. Spítalinn er mun stærri utanfrá en í Tanzaníu og gangarnir minna helst á einhverja verksmidju. Tad eru hins vegar ekki eins margir sjúklingar og á hinum (ca 100 sjúklingar) og bara 2 læknar og nokkrir klinikal officers. Sumar deildar, eins og fædingardeildin, er tví bara rekin af hjúkrunarfrædingum, og læknir er bara kalladur til í ýtrustu neyd. Vid høfum tví verid á teirri deild tad sem af er tessari viku og reynt ad vera af einhverju gagni. Vid høfum skodad sár eftir keisaraskurdi og skipt á grisjum, mælt blódthrýsting og hitastig og sett sondu í nýbura kennt ømmunni hvernig á gefa mjólk í gegnum hana. Vid komumst ad tví ad tad eru ekki til hanskar á sjúkrahúsinu og tví er bara skipt á sáraumbúdum einu sinni í viku tegar fjarlægja á saumana eftir keisaraskurdinn tar sem hjúkrunarfrædingarnir vilja ekki koma vid sjúklingana nema ad tær séu med hanska ( og tá ég vid bara snerta tá almennt). Vid høfum einnig komist ad tví ad ef vid komum ekki snemma og skrifum upp á lyf tá fá sjúklingarnir engin lyf tví rødin í apótekid er løng og tad lokar kl.5 um eftirmiddaginn. Fædingarherbergid er tad ómerkilegasta sem ég hef séd, en tad er lítid herbergi med 3 rúmum og tar liggja mædurnar á slitnum dýnum ofan á svørtum plastpokum og eiga børnin sín. Hanska verda tær ad koma med sjálfar annars geta tær gleymt tví ad fá hjálp frá starfsfólkinu. (en stundum a vist spítalinn samt hanska og thá gengur allt betur)
Í dag kíktum vid líka á barnadeildina. Hittum tar fyrir tvo lækna sem voru ad kíkja á lítinn 3 ára sem sat grafkyrr í rúminu sínu og saug tumalfingurinn sinn ákaft. Hann var sem sagt HIV smitadur, vannærdur, og var núna kominn med berkla og lungnabólgu. Tar fyrir utan var maginn hans útthaninn vegna stækkadrar lifrar og milta og hann var blódlítill. Vid hlidina á honum var sídan annar á svipudum aldri sem hafdi lent í bruna fyrir nokkrum døgum og helmingurinn á líkamanum brennst. Hér eru úrrædin svo lítil og ekki til neitt sem heitir sótthreinsandi. Hann lá tví í faningu á mømmu sinni med grisjur yfir helmingnum af líkamanum. Deildin er sem sagt álík barnadeildinn í Tanzaníu- øll rúm yfirfull og mørg børn sem sátu á gólfinu eda undir rúmunum.
Vid búum í starfsmannahúsi á spítalalódinni. Húsid er mun stærra en ekki nærri jafn huggulegt og í Tanzaníu. Ég og Danielle erum saman í einu herbergi og tad er annar læknir sem deilir húsinu med okkur. Tegar vid komum var moldardrulla yfir øllu gólfinu, ekkert rafmagn og ekkert rennandi vatn fyrir utan klósettid sem var vægast sagt ólekkert og med engri setu! Núna er rafmagnid komid á ( en líklega ekki lengi tar sem vid fengum bréf í dag tar sem stód ad ekki hefdi verid borgad af rafmagninu í 3 mánudi og ad tad yrdi tekid af án vidvørunar ef ekkert yrdi gert) og vid erum búnar ad thrífa gólfin og klósettid. Vatn thurfum vid samt ad sækja í brunn hérna á svædinu í 20 L dunka thannig ad vid høfum ákvedid ad ætlum ad borda úti á medan vid erum hér svo vid thurfum ekki ad sækja vatn mørgum sinnum á dag. Bærinn hérna er svipadur ad stærd og sá sem vid høfum verid í og tad er mikid líf í honum á hvada tíma dags. Allar búdir/básar og markadurinn er opinn langt fram eftir kvøldi og fólk situr og eldar og selur grilladan maís, fisk, grænmeti og nýbakad braud. Ugandabúar virdast ekki kippa sér jafn mikid upp vid okkur hvítingjana og tad besta er ad næstum allir tala góda ensku hérna.
Næstu helgi ætlum vid ad hitta Iben vinkonu okkar sem er ad vinna á spítala svona 2 tímum frá og ætlum ad fara á hestbak ma.

Bæ í bili
Knús á alla sem nenntu ad lesa thetta langa meil mitt ***
Helga

Núna  erum vid búnar ad vera hérna í 9 vikur og ef thad er eitthvad sem vid höfum lært thá er thad ad trú er mikill hluti af lífinu hérna í Tanzaníu . Meirihlutinn hérna á svædinu er kristnir og hinir múslimar. Hér mæta allir samviskusamlega í kirkju á hverjum sunnudegi (nú tala ég um thá kristnu tví vid erum á kristnum spítala) og efast ekki um ad hver bókstafur í Biblíunni sé sannur. Sumir hérna eiga erfitt med ad skilja ad vid viljum heldur sofa út en ad fara í kirkju á sunnudøgum ( 2 tímar af predikun og sálmasøngli á swahili vs.ad sofa út? hummm). Trúin á kraftaverk er einnig sterk hérna eins og sést vel á heitasta málinu á dagskrá hér í Tanzaniu í dag, en tad er prestur sem kominn er á eftirlaun sem bruggar te úr eitrudu tré sem læknar alnæmi, sykursýki, krabbamein og of háan blódthrýsting. Samkvæmt tví sem ég hef heyrt thá á Gud ad hafa talad til hans í draumi og sagt honum ad hann ætti ad brugga te úr akvednu tréi, sem er frægt fyrir ad vera baneitrad- og gefa fólki med thessa ákvednu sjúkdóma. Hann mætti eingøngu selja teid gegn vægu gjaldi (einn bolli kostar víst 50 kr ísl) og tar af ætti  helmingurinn af tví gjaldi ad fara til gódgerdarmála (= kirkjunnar).  Nú presturinn gamli byrjadi víst ad brugga thetta fyrir nokkrum árum thegar sonur hans veiktist. Hann laeknadist víst af tessu tei og sídan thá hefur thetta smám saman undid upp á sig og í dag eru mørg HUNDRUD  túsund manns í bidrød. Fólk fer saman í stórum hópum, rútum eda vörubílum og getur thurft ad bída í allt ad 10 daga í rød - úti eda inn í bílum! Nú er rigningartímabilid í fullum gangi thannig ad tad er óttast ad kólerufaraldur geti brotist út tar sem hreinilaetid er ekki upp á sitt besta í thessum adstaedum. Allir virdast vilja komast thangad og fá sér sopa af tøfrateinu- sama af hvada stétt, menntun eda trú vidkomandi er. Trúin á thetta sé kraftaverk styrkist líka í tví ad presturinn tekur svo lítid fyrir teid og ad enginn faer forgang fram yfir annan- ekki einu sinni forsetinn og hans menn í landinu, teir turfa líka ad bída í röd. Margir læknar og hjúkrunarfrædingar hér af spítalanum hafa farid tangad og bedid í rød í marga daga. Sídast í gaermorgun var klappad og fagnad í kirkjunni fyrir yfirhjúkrunarfrædingnum sem sagdist aldrei hafa lidid betur eftir ad hafa drukkid teid.

Allir segja manni søgur af fólki sem thad thekkir, eda af fólki sem thekkir einhvern sem thekkir einhvern sem hefur verid veikur af einum af sjúkdómunum fjórum og læknast. Hafandi verid aldnar upp af vestrænni læknisfrædi sídustu 5 ár eigum vid audvitad mjøg erfitt med ad trúa thessu, svo vægt sé til orda tekid. (Danielle er samt bjartsýnni á ad thetta mögulega kannski geti verid hreint kraftaverk frá Gudi) Vid getum samt brádlega séd hvort einhver lækningamáttur sé í teinu . Vinur okkar á spítalanum á 8 ára gamla dóttur sem er sykursjúk og hefur verid í mörg ár. Í sídustu viku fór konan hans og sú litla thvert yfir landid til ad bída í rød eftir teinu. Tær komu heim í dag og sú litla hefur víst ekki thurft insúlín sídustu daga en thad verdur spennandi ad sjá framhaldid.

Vid erum annars ad fara til Uganda um helgina og tjekka á spítala tar sem gæti ordid gódur fyrir samtøkin okkar í Køben og verdum tar í 2 vikur.

Kwaheri asante sana karibu tena

Helga

 

byrjaði regntímabilið hérna fyrir alvöru og það hefur hellirignt allan daginn! það er reyndar mjög huggulegt svona á laugardegi og gefur okkur góða afsökun fyrir ad vera heima og slappa af, og Danielle getur unnið í verkefninu sínu ( hún er að skrifa mastersritgerðina sína úr gögnum hér frá spítalanum um mæðradauða) og ég get skrifað amk.eina bloggfærslu.

Dagarnir eru byrjaðir ad líða hratt hérna og vikurnar farnar ad renna saman í eitt. Vid erum orðnar góðar vinkonur margar læknanna og annars starfsfólks hérna á spítalanum.  Það er svona helst þeim sem er auðveldast að kynnast vel þar sem við verjum auðvitað  mestum tíma með þeim.  Það vantar þó ekki að fólk úti á götu vilji vera vinir manns, og iðulega þegar við tökum leigubíl  lendum við á spjalli með einhverjum sem vill endilega vera besti vinur okkar og sýna okkur allt hérna á svæðinu. Maður fer næstum að halda að við séum  svona yfirdrifið skemmtilegar - en við vitum að þó a að fólk hérna sé  almennt rosalega opið og hlýtt þá eru margir hérna að leita að undankomuleið og þá er gott fyrir það að eiga vini í Evrópu sem það getur heimsótt.

Föstudaginn fyrir viku síðan var athöfn hérna á spítalanum þar sem yfirlæknirinn og biskupinn tóku á móti styrki frá eftirlaunasjóði hérna í Tanzaníu. Það var auðvitað dansatriði og vinkona okkar, sem er hjúkrunarfræðingur hérna á spítalanum, fannst alveg tilvalið að vid værum með í atriðinu.  Við gátum auðvitað ekki sagt nei, þó Danielle og ég vildi helst ekki vera með,  og vorum látnar dansa inn milli gestanna,i í tvöfaldri röd med hinum 10, og við endann mynðuðum við hálfhring fyrir framan langborðið þar sem yfirlæknirinn, biskupinn og sjóðsfólkið sat. Síðan var slegið hátt á trommur og sungið og á meðan fóru tveir og tveir inn í hringinn og dönsuðu. Ég og Danielle fórum líka inn í hringinn og reyndum a ð dansa eitthvað sem líktist afríkönskum dansi. Eftir á kom fólk til okkar og óskaði okkur til hamingju. Við skildum nú ekki alveg af hverju, héldum kannski að við hefðum dansað svona vel,  en fundum svo út úr því ad það var að óska okkur til hamingju með að vera orðnar svona social og hafa aðlagast siðum þeirra.  En jæja yfirlækninum og einum yngri lækni hérna fannst við greinilega hafa einhvern takt í okkur þar sem  að um kvöldið buðu þeir okkur út ad borða og að dansa á eftir á næturklúbb hérna í bænum- kannski varla hægt að segja næturklúbbur  því hann lokaði klukkan 12. En þetta var fjör og við dönsuðum undir stjörnubjörtum himni við afríska tónlist til lokunar.

Annars eru brúðkaup helstu skemmtanirnar sem við höfum farið á- erum búnar ad fara í ein 4 stykki, öll hjá fólki sem við þekkjum ekki neitt!  Má  segja ad við séum orðnar hálfgerðir "wedding crashers" hérna í Tanzaníu. Brúðkaup fara allt öðruvísi fram hérna og allir sem vilja leggja peninga af mörkum (ca.1000 kr ísl.) er boðið, og því eru oft á milli 200-400 gestir í brúðkaupum hérna.  Brúðkaupið er eiginlega veisla í t þremur hlutum. Fyrst er "kitchen party" sem er  nokkurn vegin það sama og gæsa og steggjapartý heima. Síðan er "send-off" veislan þar sem brúðurin er send frá foreldrunum til verðandi eiginmanns og gerist yfirleitt í heimabæ brúðgumans. Síðan nokkrum døgum seinna  fer giftingin sjálf fram í kirkju og eftir það er "reception" sem er brúðkaupsveislan sjálf og er yfirleitt um kvöldið. Tvær af veislunum sem við höfum farið í hafa verið úti og hinar inni, en allar eiga þær það sameiginlegt að það er skreytt yfirdrifið með silkiborðum í mismunandi litum og blikkandi ljósum og að veislan byrjar ca.2 tímum á eftir áætlun.  Það er síðan svið, sem gangur eda rauður dregill gengur út frá og brúðhjónin koma dansandi inn þá leið og upp á sviðið þar sem þau sitja við borð í hálfgerðum hásætum. Sitt hvorum meginn við ganginn sitja svo fjölskyldur þeirra og lengra frá sitja allir hinir gestirnir. Síðan er opnað kampavín, og skorin kakan og yfirleitt er eitt skemmtiatriði áður en maturinn er, sem er yfirleitt einhver sem mæmar Celine Dion eða Westlife lag. Síðan fá allir að borða og það er alltaf sami maturinn: langt hlaðborð með kjúklingi, nautakjöti, hrísgjrónum , núðlum, steiktum matarbanönum, tómatsalsa, ananas og vatnsmelóna! Það er hrúgað á diskinn hjá manni og svo er þetta borðað med höndunum eda skeið (fyrir pempíur eins okkur). Maður fær svo gos og bjór eins og maður  vill. Eftir matinn dansar hver vinahópur eda ættingjar inn á sviðið med gjöf dansandi á milli sín. Þetta getur tekid óratíma ef þetta er stórt brúðkaup, en ef maður nennir að bíða  þá er dansað heilmikið á eftir! Og þetta fólk kann að dansa- hvort sem það eru karlar eða konur og það er ótrúlegt hvernig fólk hérna kann að hreyfa á sér afturendann!

 Í þessari viku er ég búin að vera á fæðingardeildinni og held að ég hafi tekið á móti 7 börnum þessa vikuna! Þessar afrísku konur eru ótrúlegar, það heyrist varla í þeim og svo allt einu sér maður að höfuðið á barninu er komið út og maður þarf að spretta til að ná að taka á móti barninu. Ef allt gengur vel er voða gaman að vera við fæðingarnar en ef eitthvað er að þá getur allt farið úr skorðum hérna. Enginn getur teki ð ákvarðanir og það er bara beðið! Á fimmtudaginn fæddist lítill strákur með hluta af þörmunum útvortis. Það voru lagðar grisjur yfir þarmana og svo var hann vafinn í hinar týpísku afrísku slæður og mömmunni sagt ad hún yrði að fara með hann á stærri spítala 2 klst frá, þar gæti hann farið í aðgerð. Þetta var sem sagt kl.8 um morguninn og ég kom kl.9 á fæðingardeildina. Allan daginn lá hann svo þarna á borðinu í fæðingarherberginu, og ég sá ekki að foreldrarnir hefðu setið þarna inni hjá honum eða gefið honum að drekka. Ég reyndi oft ad spyrja hjúkrunarfræðingana og lækninn hvað væri planið, en það var bara yppt öxlum og sagt að mamman vissi hvað hún þyrfti að gera þannig að núna væru þau bara að bíða eftir því! Það eina sem ég gat gert var að skipta á grisjum ,og  reyndi að finna stomipoka til að setja yfir þarmana svo það væri ekki alveg jafn greið leið fyrir bakteríurnar inn, en það var ekki til að finna. Fór heim mjög pirruð þann daginn. Það eru mörg svona dæmi, en samt er þetta í heildina nokkuð vel mannaður og rekinn spítali, sérstaklega eftir að yfirlæknirnn kom aftur frá námi í þýskalandi síðasta haust og gerði hvern lækni ábyrgan fyrir ákveðni deild- svo núna geta þeir ekki horfið tímunum saman í te. Það er því þannig séð ekki eins brýn nauðsyn fyrir okkur hérna eins og við höfðum reiknað með og við  erum svona farnar að verða mettar á spítalanum og finnst við vera búnar að fá það sem við getum fengið út úr honum. Í byrjun apríl ætlum vid því til Uganda á annan spítala og vinna þar í ca 2 vikur og sjá hvort  spítalinn sé eitthvað fyrir PIT þeas. samtökin okkar í háskólanum í Køben.

bæ í bili frá Afríkunni

 Á föstudaginn fórum vid út í sveit ad bólusetja og vigta börn. Spítalinn er med "mobile clinic" sem fer út í helstu torpin hérna í fjöllunum í kring og bólusetur börn, unglinga og skodar óléttar konur. Vid keyrdum ásamt nokkrum hjúkrunarfrædingum í stórum jeppa klukkutíma nidur í dalinn, í gegnum pálmatréskóga og engi, á nokkurskonar vegi (stundum var vegur, stundum bara gras eda steinar). Vid stoppudum svo í einum "útiskóla" (skólabekkirnir voru út undir tré) og komum okkur fyrir. Fyrir utan öll börnin sem voru í skólanum tá voru mættar fullt af mædrum med yngstu börnin sín til bólusetningar og vigtunar. Fyrst var byrjad á ad vigta börnin og tad var gert med tví ad henda kadli utan um trjágrein og á ödrum endanum var svo vigt og á henni krókur sem börnin voru hengd upp á hálskraganum! Vid komum okkur fyrir inn í litlu moldarhúsi med grasi á gólfinu og skrádum nidur tyngd hvers barns inn á stadladar thyngdarkúrfur (og athugdum hvort börnin vaeru undir medalthyngd eda ekki) og bólusettum tau börn sem turfti.

Thegar vid komum heim um 5 leytid og fórum og nádum í litla munadarleysingjann okkar - sem vid erum búnar ad fá leyfi til ad fá ad passa aftur. Hann er nú allur ad verda mannalegri og byrjadur ad brosa J en hann er líka byrjadur ad kasta upp eftir ad hafa bordad og fá magakveisur tannig ad thetta er ekki alveg jafn audvelt og fyrst.

 Á laugardeginum héldum ég og Danielle sameiginlega upp á afmæli okkar og budum okkar "nánustu" í eftirmiddagsmat út á palli hjá okkur. Vid budum einum hjúkrunarfrædingi hérna á spítalanum og syni hennar og ödrum manni sem vinnur á spítalanum (storekeeper á spítalanum), konunni hans og tveimur dætrum. Sídan baud einn bílstjóri sem vinnur fyrir spítalann sér sjálfur líka (og ekki í fyrsta sinn). Vid eyddum öllum fyrri part dagsins í ad búa til veislumat - eins og hægt er med litla prímusinn okkar- og budum upp á steikta matarbanana (bragdast naestum eins og kartöflur), steiktar kartöflur, guacamole, gulrætur, ristadar hnetur, omelettu, ananas, mangó og vatnsmelónu. Veislan endist tó ekki langt fram á kvöld tví vid komumst ad tví ad thegar madur er búinn ad borda tá thakkar madur fyrir sig og fer. Vid komumst líka ad tví ad tad er heldur ekki venjan ad halda upp á afmæli hér eda setjast settlegur til bords og borda med hnífapörum (allavega ekki hér í sveitinni)- vid fundum á teim ad tau hefdu nú helst vilja sitja á grasinu og borda med fingrunum -en tá vitum vid tad fyrir naesta matarbod J

Sunnudagurinn fór í algjört afsleppelsi. Vid lásum baekur fyrri partinn á medan tad hellirigndi og fórum svo í göngutúr eftir hádegi thegar tad stytti upp.

Frá tví vid komum hingad er Danielle búin ad vera dugleg ad drífa mig út ad hlaupa (2x í viku sem er afrek fyrir mig, enda ad hlaupa bara til ad hlaupa ekki í uppáhaldi hjá mér). Ég hef látid til leidast tar sem vedrid hefur verid yndislegt og svo er ég víst ad fara upp á Kilimanjaro og ekki vitlaust ekki ad koma sér í smá form fyrir tad. Fyrsta hlaupatúrinn hélt ég ad ég myndi deyja og ég lofadi sjálfri mér ad Danielle myndi aldrei geta platad mig aftur med sér. Núna eftir 4 vikur, áttum vid okkur á tví ad hædin hérna yfir sjávarmáli (erum í ca.1500 m hæd) hefur kannski haft meira ad segja en vid héldum. Núna er allt í einu ekki alveg jafn erfitt ad hlaupa í hálftíma og vid turfum heldur ekki ad taka "power-nap" í 3 tíma á daginn eftir vinnu! Okkur svimar heldur ekki lengur eins mikid ef vid stöndum hratt upp og vid turfum ekki ad sofa í amk.10 tíma á nóttu. Fólki hérna finnst vid stórundurlegar ad hlaupa - og spyr oft hvert vid séum og hlaupa, og thegar vid segjum ad vid séum ad hlaupa bara til ad hlaupa, tá verdur tad eitt stórt spurningarmerki. Börnunum á svaedinu finnst vid líka svaka fyndnar á hlaupum og venjulega thegar vid förum út ad hlaupa slást í för med okkur 5-10 börn, flest á aldrinum 4 - 9 ára, sum berfaett og sum í sandölum - og tau eiga yfirleitt ekki í vandrædummed halda í vid okkur!

 Vinnan á spítalanum kemur alltaf á óvart, en madur er byrjadur ad venjast hradanum og hvernig hlutirnir ganga fyrir sig hérna. Hérna er læknirinn alvitur og sjúklingarnir bara hlusta og gera tad sem læknirinn segir. Í thessari viku aetla ég ad vera á barnadeildinni- hef varlad torad tar inn fyrr en ég væri adeins komin inn í hlutina tví tadan heyrist barnakór af grátri út um gættina thegar madur gengur framhjá. Í dag endadi ég samt inn á fædingardeildinni med Danielle og ljósmódurinni. Tar voru thrjár ad fæda í einu og á medan ég var ad vigta eitt barnid kom annad út á medan ljósan var upptekin med tá thridju. Thridja konan (eda stelpan hún var bara 19 ára) endadi í brádakeisara tar sem ég fékk ad adstoda en barnid lifdi tví midur ekki af. Danielle var med ljósmódurinni og reyndi ad endurlífga barnid - og reyndi ad leidbeina ljósmódurinni hvernig rétt væri ad gera (hérna er bara blásid og blásid lofti inn og svo hrist í barninu). Læknirinn sagdi ad barnid hefdi verid heilaskadad lengi og hefdi tví aldrei átt möguleika - en hvernig hann vissi tad gaf hann okkur mjög óljós svör hérna. Thetta svolítid mikid svona hérna, læknarnir og hjúkrunarfrædingar "vita tad bara", án tess ad geta útskýrt tad stundum!

Danielle á afmæli í dag thannig ad tad var farin bæjarferd í dag til ad finna almennilega raudvínsflösku ( ekki eitthvad sætt altarisvín eins og vid keyptum óvart fyrir afmælid mitt) og svo ætla ég ad elda fyrir hana hrísgrjónarétt í karrý.

kwaheri !

Er búin ad eiga yndislegan og ödruvísi afmælisdag hérna í Tanzaníu. Tad er búid ad vera sól og 25 stiga hiti í dag og tad er gód tilbreyting frá snjóstorminum sem er yfirleitt á afmælisdeginum mínum. Danielle vakti mig med kertaljósi og morgunmat í rúmid sem samanstód af lúxushafragraut med banönum, ásamt epladjús, kaffi og kexköku, ásamt litlum óvæntum pakka J Sídan héldum vid af stad í kirkju og eftir morgunsönglid á swahili var morgunfundur, ad mestu leyti á ensku - læknarnir skipta mjög oft yfir í swahili í midri setningu og fara svo aftur yfir í enskuna sem gerir ad vid missum mjög oft trádinn í umrædunum. Sídan hélt ég á stofugang á medical ward tar sem adalgreiningarnar í dag voru malaría, nidurgangur, sickle cell disease, sykursýki og vannæring. Skrifadi í journala og skrifadi upp á alls konar lyf, med hjálp eins læknisins á deildinni sem betur fer tar sem mín( eda mitt?) swahili er ekki ad koma sérstaklega hratt. Er komin med margar spurningar á hreint en vandamálid er bara tegar sjúklingarnir svara - tá verdur madur eitt spurningamerki! Fyrir utan ad hér er virdingin og undirgefnin fyrir lækninum svo mikil ad flestir sjúklingarnir hvísla svörin og horfa nidur í gólf - sem gerir manni ekki audvelt ad skilja.

Eftir vinnuna skellt ég mér í afmliskjólinn og fór á markadinn hérna hlidina á spítalanum og keypti banana, ananas og vatn. Sídan dró Danielle mig út ad hlaupa og sagdi ad tad væri önnur afmælisgjöf sín til mín ;)

Í kvöld ætlar Danielle ad elda uppáhaldsréttinn okkar hérna : pasta med ferskum tómötum, lauk og hvítlauk og svo sem extra lúxus ætlum vid ad hafa grænar ólífur og drekka raudvínsflöskuna sem vid fundum grafna inn í einu búdarhorninu og erum búnar ad spara í 3 vikur. Sídan verdur ananas og risa vatnsmelóna í dessert. Danielle á afmæli á mánudaginn næsta tannig ad næstu helgi ætlum vid ad bjóda nokkrum vinum hérna heim til okkar og hafa smá afmælisveislu.

Internetid er ennthá jafn ofurhægt og ekki hægt ad hlada inn myndum. Komumst í "adeins" hradara internet í bæ hérna 2 tíma frá sídustu helgi tannig ad nádi ad hlada inn nokkrum myndum á facebook, sem var eina sídan fyrir utan google sem ég gat opnad á tví neti! Tannig ad myndir verda bara ad vera á facebook.

vona tid hafid tad öll gott tarna á klakanum og í danmörkunni :)
knús frá Afríkunni

 

Smá fréttabréf hérna frá Tanzaniu. Núna erum ég og Danielle búnar ad vera hérna í rúmar 2 vikur og líkar bara vel. Vid erum audvitad ennthá ad komast inn í hlutina hérna og venjast adstaedum, baedi lífinu hérna og háfjallaloftinu (sem gerir okkur svo threyttar ad vid turfum ad leggja okkur í 2-3 tíma eins og ungabörnin tegar vid komum heim úr vinnunni)! 

Tad er ekkert internet á spítalanum, en vinur okkar hérna hjálpadi okkur ad finna "búd"(=skúr) , tar sem vid gátum keypt internetmodem tannig ad nuna erum vid komnar med internet i sma tima en tad er mjög haegt og ekki haegt ad hlada inn myndum á netid med tví. Myndir verda tví midur ad bída tangad til vid komumst í staerri bae. Spítalinn er út í sveit bókstaflega og thetta eru svona adstaedur eins og madur ímyndadi sér: konurnar eru í litríkum kjólum og bera smábörnin á bakinu, mikid af fólki býr í moldarhúsum og saekir vatn í brunn hérna inn á spítalanum og ber í brúsum á höfdinu eda á hjólum, fólk tvaer fötin í höndunum og hengir á snúru út á akri og rafmagn kemur og fer, svo ekki sé talad um internet sem mjög fáir virdast hafa adgang ad. Tad er td.ekkert internet hérna á spítalanum sídan um midjan desember. Markadurinn er hérna í 15 mín göngufaeri - og tetta er alvöru útimarkadur med fullt af litlum básum úr trjám tar sem fólk kemur og selur nýjustu uppskeruna sína - og núna er ananas, bananar og avókadó í high-season. Vedrid er gott, oftast sól og 25 stiga hiti, og sveitin hérna í kring er mjög falleg med fjöllum og dölum, maísökrum og pálmatrjám.  Ávextir eins og ananas, avókadó og bananar vaxa hérna á hverju tré og tad er einmitt eitt avókadótré í gardinum okkar, og  vid erum fljótar ad hlaupa út thegar vid heyrum tau falla nidur J

Spítalinn er ágaetlega stór, og nokkud vel mannadur midad vid marga adra, med ca.8 laekna. Hver dagur byrjar a morgunmessu í kirkjunni á spítalanum, tar sem kyrjadir eru kirkjusálmar  á swahili og sídan er morgunfundur, sem betur fer á ensku tó tad geti verid frekar erfitt ad skilja enskuna teirra og laeknarnir skipti oft yfir á swahili. Sídan förum vid á stofugang, og eftir hann um ellefuleytid hverfa allir laeknarnir til ad fá sér te heima hjá sér. Teir eiga tó allir heima á spítalasvaedinu og eru oftast komnir aftur eftir hálftíma . Hingad til höfum vid mest fylgt eftir einum af laeknunum tar sem teir eru eiginlega teir einu sem kunna ensku.  Vid erum tó byrjadar ad laera helstu frasana á swahili tannig ad á naestu vikum getum vid örugglega farid ad hjálpa meira til, enda margt ad gera. Hlutirnir ganga stundum ótrúlega haegt  fyrir sig tegar kemur ad sjúklingunum, sem daemi tók tad 4 tíma ad gefa vökva í aed fyrir einn mjög vannaerdan dreng (15 ára og 27 kg) sem hafdi verid med nidurgang í 2 vikur, og tetta var á 3 innlagnardegi  hans og loksins gert eftir ad Danielle hafdi ýtt á eftir hjúkrunarfraedingnum amk.fjórum sinnum. Hér sjá fjölskyldur sjúklinganna um ad koma med mat og kaupa lyf og ef fjölskyldurnar eru bláfátaekar tá eru engin lyf gefin og enginn matur heldur.  Tó eru gefinn vövki í aed án endurgjalds. Mikid af sjúklingunum, og sérstaklega börnin, eru mjög vannaerd tannig ad madur faer illt í hjartad ad horfa á tau. Vid gátum ekki stillt okkur um daginn ad kaupa lyfin og hádegismat handa tessum 15 ára vannaerda strák, sem á bara einn bláfátaekan bródur ad. Tetta voru heldur engin svaka lyf sem hann vantadi, heldur bara vítamín A og Zink sem kostadi ca.100 kr ísll.samtals! Annars eru laeknarnir hérna mjög duglegir og teir og annad starfsfólk er mjög vinalegt og hafa tekid vel á móti okkur. Folkid sem býr hérna er líka vingjarnlegt og horfir á okkur hvert sem vid förum. Litlu börnunum finnst rosa gaman hlaupa upp ad okkur og segja "good morning",( a hvada tíma dags sem er) eda veifa okkur og kalla muzungos muzungos, sem tydir vist "hvíta fólk".  Tegar vid svörum teim á ensku eda á okkur bjögudu swahili springa tau úr hlátri J

Vid búum annars á spítalasvaedinu í "guesthouse"og höfum tvö herbergi, eldhúskrók og badherbergi med sturtu, sem virkar reyndar varla tannig ad vid sjódum yfirleitt vatn og setjum í bala tegar vid höfum rafmagn. Í hádeginu kaupum vid mat á spítalanum sem er yfirleitt hrísgrjón og kjöt eda bananar í sósu - og bordad med höndunum! Á  kvöldin eldum vid okkur kvöldmat úti á litlu ferdaeldhúsi. Frumstaett en lúxus midad vid marga hérna.

Danielle fann einn lítinn 1.mánadar munadarleysingja inn á maternity sem  hafdi verid skilinn eftir í straeto. Hann liggur í litlum kassa tarna og faer ad borda og skipt á sér en ekki mikinn annan kontakt.  Vid vorkenndum honum audvitad svo mikid ad vid erum byrjadar ad  taka hann heim til okkar stundum eftir vinnu- en hjúkrunarfraedingunum finnst thetta víst frekar skrítid tannig ad tad er ekki víst ad vid fáum ad halda tví áfram.

Laet tetta duga í bili

knús frá Afríku!

Núna er ég að reyna að setja persónulegt met í að reyna troða sem mestu af efni inn í langtímaminnið á sem stystum tíma! Mér finnst þetta ganga aðeins of hægt en treysti bara á heppnina að ég fái akkúrat prófspurninguna sem ég verð búin að troða inn
Ég og læsemakkararnir mínir fórum í leshelgi upp í sumarbústað annarrar í síðustu viku fram á sunnudag! Það var mjög hyggeligt! Vorum bara asskoti duglegar, lásum og lásum fram undir miðnætti með auðvitað góðum matarpásum og göngutúrum. Ótrúlega gott að komast út úr köben aðeins, þó sumarbústaðurinn væri heldur langt í burtu, þurfti að taka strætó, lest, strætó, ferju, strætó og svo leigubíl, þannig að samtals tók þetta alveg 4 tíma!

Er síðan komin með svona smartsíma, sem virkar eins og íslenskur heimasími. Hann er mjög smart en gallinn er bara að það heyrist ekkert þegar hringt er í símann, held að það sé eitthvað að símtólinu sjálfu! En þið megið semsagt eiga vona á að ég hringi í ykkur mjöög oft á komandi ári þar sem ég hringi ókeypis í heimasíma (allavega í ykkur sem eruð með heimasíma)

jæja, ætla að fara að troða og troða inn í heilann

Sjáuuuuumst***

Váaa mér finnst það alltaf vera komin helgi! Mánudagur og svo helgi, og svo er október bara að verða búinn, sjæse, sem þýðir að það styttist óþægilega í prófin!
Þetta er búin að vera fín vika alveg! Rólegur mánudagur með krufningu og svo ræktin eftir á til að hressa sig aðeins við. Á þriðjudeginum kíktum ég og Hanna Lilja á íbúð sem okkur stóð til boða að leigja á besta stað á nörrebro en því miður var hún bara alls ekki nógu stór fyrir okkur! Mjög fúlt þar sem ég var orðin ansi spennt fyrir hugmyndinni um að búa með henni! En jæja það kemur örugglega eitthvað annað! Um kvöldið bauð Alaa bekkjarbróðir minn öllum bekknum í mat til sín á fælleskökkenet á kolleginu sínu. Og það var ekki ekkert smá flottheit, innbakaður lax með núðlu-og strengjabauna salati, spínatsósa, sýrður rjómi með kryddjurtum og svo hungangsristuð graskersfræ (sem ég skil nú ekki alveg hvernig honum datt í hug)! Þetta var ekki neitt tilbúið sem hann keypti út í Netto heldur gerði hann, og reyndar líka hjálparsveinar hans Poul, Jesper og Thomas, þetta alveg frá upphafi! Meget hyggeligt sem sagt. Nú á miðvikudaginn þá gerðist svoldið óvænt og skemmtilegt! Það var sem sagt enginn tími eða fyrirlestur (sem var ekki það óvænta) þannig að ég dreif mig upp á bókasafn að lesa. Nú nú ég sit þarna ég alveg í mínum eigin heimi að reyna að læra hvert hinar og þessar heilataugar fara þegar ég fæ allt í einu sms frá pabba! Þá er hann í stoppi hérna frá Vín og hefur tíma til að kíkja inn í bæ Þannig að ég hitti pabba gamla niðrá kongens nytorv og við förum á kaffi europa og fáum okkur snemmbúinn kvöldmat!

Seinna um kvöldið kom svo Sóley til mín og við gömlu konurnar tókum upp prjónana og náðum upp öllu slúðri síðustu viku
Á fimmtudag, hitti ég Danielle og Thilde upp í skóla til að lesa og svo dreif ég mig heim seinni partinn, keypti í matinn og eldaði þessa líka frábæru fiskusúpu (þó ég segi sjálf frá) með salati og heimagerðu speltbrauði jammíjamm. Thilde, Danielle og Frederikke komu sem sagt í mat og við vorum eitthvað að spá í Íslandsferð saman næsta sumar! Ég leyfði þeim að smakka íslenskan harðfisk í forrétt og þeim fannst hann nú ekkert svo góður hehe þó þær segðu nú ekki að þeim fyndist hann vondur, bara svona eitthvað sem væri kannski hægt að venja sig á!

svo vil ég nú bara að lokum óska henni Hönnu Lilju minni til hamingju með 23 ára afmælisdaginn þar sem ég var að fatta að það er komið miðnætti á okkar tíma og því kominn 19.október!  Munduð þið halda að hún væri deginum eldri en 21 árs þessi gella ?: (og þá er ég að meina Hönnu því ég er nottla ekki deginum eldri en 21)

Svo ætlar hún að halda þrusuafmælispartý á morgun, sem ég hlakka ekkert smá til!
(p.s. sorrí Hanna að ég tróð mér inn á afmælismyndina, en fann bara ekki til mynd af þér einni sem var ekki í lítilli upplausn og það gekk nú ekki að hafa litla mynd af afmælisbarninu )

jæja kominn tími á svefn!
Hasta la vista

Mér finnst alltaf svoldið gaman að skoða stjörnuspár og þetta var mín fyrir í dag!

Fiskar: Reyndu að hitta fólk sem er klárt, vinalegt og skemmtilegt. Glaður vinur bætir heiminn þinn þegar hann flautar undir laglínu lífs þíns.


Fólk sem er klárt vinalegt og skemmtilegt, humm.... sem sagt allir vinir mínir sem er verið að tala um, hefði sem sagt átti að reyna hitta þá í dag! Fór ekki alveg eftir spánni því ég hef ekki hitt neina af kláru,vinalegu og skemmtilegu vinum mínum í dag. Er bara búin að vera ein heima að "hygge" mér í dag enda vaknaði ég ekki fyrr en helmingurinn af deginum var búinn þar sem ég var á næturvakt í nótt! Ákvað að liggja í leti í allan dag, og það var æði!! Það er svo langur krufningardagur á morgun! Hélt að það yrði verra að kryfja en það var, (fórum í fyrsta krufningartímann á föstudaginn), en mér fannst ég bara höndla þetta ansi vel! En ætla að ekki að segja frá neinu meira um krufninguna því er víst með þagnarskyldu! (fyrir utan að ég held að enginn nenni að lesa um það )

En látum okkur sjá.... hvað segir stjörnuspáin um hina kláru, vinalegu og skemmtilegu vini mína ???

Þetta er fyrir þig Ólöf sem á kannski svoldið vel við eða hvað???  
Hrútur: Enn og aftur eru að sætta manneskjuna sem þú ert og þá sem þig langar til að vera. Haltu áfram að rembast. Hver dagur er tækifæri til að stýra lífi þínu í átt að draumum þínum.


og þetta er þín spá Sóley :

Meyja: Einhver er fastur í kreddum og klisjum, og þú ert rétta manneskjan til að leiða hann inn í 21. öldina. Stígðu fram og taktu völdin - það reynist þér auðvelt.

já bara að taka völdin Sóley!

og mér fannst nú þín spá Hanna mín ansi fyndin :

Vog: Jimmy Carter, sem einnig er Vog, var forseti sem sagðist hafa séð fljúgandi furðuhlut. Þú ert fulltrúi fyrir þennan anda að vera opinn fyrir öllu.

Ætlaði að skrifa þessa færslu í gær en þetta blogg vildi þá ekki opnast! Það voru nefnilega 3 merkir einstaklingar sem áttu/hefðu átt afmæli í gær, 9.október:
Fyrst hefði afi Hans orðið 91 árs, en hann dó fyrir akkúrat 30 árum. Hérna er hann ungur og hress í London :

Mér finnst hann alveg eins og mamma og Kolli. Reyndar finnst mér Kolli líka svoldið líkur næsta afmælisbarni dagsins sem er enginn annar en hann:
John Lennon sem hefði orðið 67 ára
 

Já finnst allavega vera smá svipur með þeim! Held að mömmu finnist líka ekkert slæmt að strákurinn hennar líkist átrúnaðargoðinu nr.1 (sem er auðvitað John Lennon)! En talandi um John Lennon þá náði mamma að láta bjóða sér í einhvað boð sem Yoko Ono og Ringo Starr voru í gær. Við spjölluðum mikið um það hvað hún ætti að segja ef hún fengi nú tækifæri á að segja eitthvað við þau. Vorum að spá í hvort hún ætti að taka 17 ára grúppíuna á þetta og segja við Yoko "OMG I totally loved your husband, I was like his biggest fan EVER" og við Ringo kannski taka : "OMG I'm like Beatles fan number one! Hey my son plays the drums also, how long are you staying in Iceland? You could maybe drop over for a coffee!"
Held samt að hún hafi nú ekki tekið grúppínu, allavega fæ að heyra í henni í dag 

En mér finnst friðarsúlan töff! go Yoko!







Svo er komið að síðasta afmælisbarni dagsins 9.október sem er eina afmælisbarnið sem er actually lifandi en það er ofurgellan hún Birna Hrönn sem er 23 ára í dag!! Til lykke !

(Þessi mynd er tekin á hinum ógleymanlega dimmisjón degi í apríl 2004!!)

Go'dag alle sammen